بررسی رابطه‏ ی علّی شاخص‏های توسعه‏ ی مالی و رشد اقتصادی در ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت عملی اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد

2 کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

از نظر اقتصاد دانان، توسعه ­ی مالی یکی از موضوعات اساسی در تبیین علل رشد اقتصادی است.  سئوال اساسی در این ارتباط آن است که آیا توسعه‏ ی مالی علت رشد اقتصادی می ‏باشد یا آن که توسعه ‏ی مالی خود متأثر از رشد اقتصادی است.  برخی اقتصاددانان معتقدند که بخش مالی هیچ ‏گونه تأثیری بر رشد بخش واقعی ندارد، اما ادبیات غالب، گویای یک ارتباط قوی بین توسعه‏ ی مالی و رشد اقتصادی است.  در تحقیق حاضر، جهت اندازه‏ گیری توسعه ‏ی مالی در ایران از شاخص‏ های ابزاری، ژرفا، ساختاری، کارایی و بنیانی توسعه ‏ی مالی بهره گرفته شده است.  به علاوه، از روش تجزیه‏ ی مؤلفه‏ های اصلی جهت استخراج یک شاخص کلی برای توسعه‏ ی مالی به صورت ترکیبی از این پنج شاخص استفاده شده است.  جهت آزمون رابطه ‏ی علت و معلولی میان توسعه‏ ی مالی و رشد اقتصادی، آزمون علیت گرنجری بر اساس رهیافت خود رگرسیون برداری، آزمون ریشه ‏ی واحد دیکی - فولر و آزمون هم‏انباشتگی یوهانسن - جوسلیوس مورد استفاده قرار گرفته است.  بر اساس یافته‏ های این تحقیق، در بلندمدت یک رابطه‏ ی علّی دو طرفه میان شاخص ژرفای توسعه ‏ی مالی با رشد اقتصادی و رابطه‏ ی علّی یک طرفه از شاخص کارایی و نیز شاخص کلی توسعه‏ ی مالی به سمت رشد اقتصادی برقرار بوده است.  در کوتاه‏ مدت تنها وجود رابطه ‏ی علّی یک ‏طرفه از تولید ناخالص داخلی به شاخص کارایی توسعه ‏ی مالی تأیید شده است.  در بقیه ‏ی موارد وجود رابطه‏ ی علیت گرنجری تأیید نشده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Survey of the Financial Development Indicators Causality Relationship with Economic Growth in Iran

نویسندگان [English]

  • Mostafa Salimifar 1
  • Mohammad Javad Razmi 1
  • Mohammadali Abou - Torabi 2
چکیده [English]

In attempt to determine causes of economic growth, financial development is a basic concept. The key question is whether the causality running from financial development to economic growth, or vice versa. Some economists argue that the financial sector does not have any effect on the real sector of economy. However, a large body of empirical research has found a robust relationship between financial development and economic growth. In order to study financial development in Iran, we use 5 indictors: the ratio of currency on hold to money stock (CM), the ratio of liquid liabilities to GDP (LLY), the ratio of credit allocated to private enterprises to total domestic credit (PRIVATE), credit allocated to private enterprises to GDP (PRIVY), ratio of commercial banks domestic assets to the banking system assets (BANK). For testing causality relationship between financial development and economic growth in terms of the above indicators, we use Granger causality test based on an autoregressive model, unit root and Cointegration tests. The results revealed that in the case of Iran, there is a two-way long-run causality relationship between LLY and economic growth. Also, one-way long-run causality relationship from PRIVY to economic growth, and so for multilateral index. In short-run the results suggest that causality running from GDP to PRIVY, but for other indicators the Granger causality is not accepted.

کلیدواژه‌ها [English]

  • financial development
  • Economic Growth
  • Granger causality
  • principle component analysis
  • multilateral index of financial development